Review: The Dark Pictures: Man of Medan

,

Ontwikkelaar: Supermassive Games
Uitgever: Bandai Namco Entertainment
Beschikbaar op: Xbox One, Windows en PS4
Getest op: PS4 Pro
Cricket auteur: Faith



The Dark Pictures Anthology: Man of Medan

‘The Dark Pictures Anthology’ gaat met ‘Man of Medan’ van start met een nieuwe serie horrorgames.

Elke game binnen deze anthologie staat volledig los van elkaar en stelt dusdanig een compleet nieuwe verhaallijn, nieuwe settings en andere personages aan je voor. De verhalen zijn gebaseerd op ‘Urban Legends’ en geven de keuzes en de uitkomst aan de spelers.

Weliswaar zal er in deze ‘Dark Pictures Anthology’ steeds één constante aanwezig zijn, met name de ‘Curator of Stories’. Dit is een alwetende gids die de keuzes van de hoofdpersonages op zich neemt.


Verhaal

Man of Medan is de eerste game in de Dark Pictures Anthology reeks.

Voor deze eerste horrorgame werd om de haartje in de nek recht te krijgen, gekozen voor de setting van een spookschip. Met name de ‘SS Ourang Medan’, waar de volledige bemanning op mysterieuze wijze om het leven kwam na WOII.

Het verhaal opent in de jaren ‘40. We volgen twee soldaten die na hun verlof terug aan boord komen van hun schip. Na te diep in het glas te hebben gekeken, geraken beide collega’s met elkaar slaags. Voor de ene eindigt dit met zijn roes uit te slapen in de cel , voor de andere in een bezoek aan de ziekenboeg. Wanneer tijdens het ontnuchteren, hun schip ‘de SS Ourang Medan’ in een zware storm terechtkomt, loopt het flink mis. Dit merken de twee soldaten al snel aan de lijve als ze na het bijkomen de eerste lijken van hun collega’s terugvinden. Het duurt dan ook niet lang voor zij in het zeemansgraf belanden.

Dit brengt ons bij het echte verhaal, we zijn ondertussen een halve eeuw verder. Een groep bestaande uit vier vrienden (Alex en zijn broertje Brad, Conrad en zijn zus Julia) en hun kapitein (Fliss), maken zich klaar voor een duikexpeditie naar een nog niet eerder bezocht vliegtuigwrak.

Kort na het duikpartijtje, naar het desbetreffende historisch gezonken WOII vliegtuig, begint een zware storm te woeden. Dit weerfenomeen, samen met nog enkele andere ontwikkelingen brengt hun uitstapje naar onheilspellende sferen en richting het reeds aangekaarte spookschip de ‘SS Ourang Medan’.

Om beurten leer je de personages kennen en bestuur je hen, waarbij jouw keuzes de loop van het verhaal zullen beïnvloeden. Uiteindelijk komt het er op aan: Wie blijft er leven, wie sterft er? Het is aan jou. Kun jij ze allemaal redden?


Genre

Binnen gamen is het verhaal op zich altijd wel een belangrijk gegeven. Echter zien we de laatste jaren een soort genre ontstaan waarbij het in sommige gevallen enkel om het verhaal draait en de rest ondergeschikt wordt.

Het begon met de titels van ‘Telltale Games’, recent passeerde ‘Erica’ dan nog de revue en nu komt ‘Until Dawn’-ontwikkelaar met ‘The Dark Picture Anthology’.

Het mooie aan dit verhaalgenre is het non-lineaire gegeven. Het verhaal kan in principe alle kanten uitgaan. Dit zorgt bij het maken van je keuzes tegelijkertijd voor zowel een geweldige als een beangstigend gevoel .

Jouw  keuzes bepalen dus volledig waar de game naar toe gaat. Dat zorgt voor een extra betrokkenheid met de personages en het verhaal.

In ‘Man of Medan’ speel je bovendien met meer dan één personage, elk met hun eigen karakter, sterktes en zwaktes. Door deze variëteit aan persoonlijkheden en door de impact van je keuzes dien  je steeds aan het denken hoe je iedereen veilig aan de eindstreep kan brengen.


Spanning

Vanaf het begin van de game zit je aan je scherm gekluisterd, dit niet enkel door het meeslepend en intrigerend aspect van het verhaal. Maar ook doordat je continu alert dient te blijven, je wil namelijk geen hints over het hoofd zien en uitpluizen hoe de vork aan de steel zit, maar je focus moet ook hoog blijven omdat je reflexen soms op het meest onverwachte moment getest worden .

Zo dien je plots over een doos te springen, een vuistslag te ontwijken of je hartslag onder controle houden. Hierdoor moet je je vingers quasi continu aan de knoppen houden en je focus echt op het scherm houden, want in een fractie van een seconde kan het soms al te laat zijn.

Het is alvast mogelijk om alle vijf de personages levend door het spel te loodsen, maar het is moeilijker dan je in eerste instantie zou denken. Niet alleen omdat de gevolgen van je keuzes vaak niet onmiddellijk duidelijk zijn, maar ook omdat het falen van een quicktime-event soms het leven van een personage abrupt kan beëindigen.

Ik heb vaak genoeg binnensmonds gevloekt toen ik weer eens een foutieve knop indrukt of weer eens een “ietsie pietsie” te langzaam was met het indrukken van het juiste knopje. Dus sommige van deze quicktime-events konden toch wel voor de nodige frustraties zorgen, het kwam soms echt op millisecondes aan.

Misschien lag het aan mijn oog-hand coördinatie of misschien stonden deze acties gewoon ietsje te scherp, wie zal het zeggen. Voorbeeld is de onderstaande foto, desondanks dat ik dit scherpe voorwerp al voor het betreden van het vliegtuig had opgemerkt en ik dus zelf wist dat ik ging moeten ontwijken, drukte ik zowel in de eerste run als in de tweede run de knop te laat in


Grafisch

De prachtige manier waarmee men het spookschip in beeld laat komen. De verschillende cutscenes, die geheel in-engine zijn gemaakt zijn. Alle schrikmomenten die je van het ene op het andere moment liggen hebben. En dan heb ik het nog niet gehad over de beestachtige manieren waarop een personage sterft. Alles ziet er werkelijk fantastisch uit een waar grafisch pareltje om te mogen aanschouwen.


The Curator

The Curator is een sterk uitgewerkt personage die doorheen de hele Dark Pictures Anthology zal verschijnen.

Je kan dit personage vergelijken met de tussenstukken die ‘Until Dawn’ met de psycholoog bracht. De ‘Curator of Stories’ wordt vertolkt door Pip Torrens, beter bekend als Colonel Kaplan uit Star Wars: The Force Awakens en uit de serie The Crown.

Colonel Kaplan

Tommy Lascelles

De ‘Curator of Stories’, geeft Man of Medan een extra geheimzinnige, duistere  sfeer en brengt de game zeker naar een hoger niveau. Een aanrader in Man of Medan is dan ook om even de “making of the curator” te bekijken. Daar krijg je een korte documentaire voorgeschoteld wat men juist wil bereiken met de curator. Het is verder zeer boeiend om de vele details te ontdekken van de setting en de aankleding. Het is duidelijk dat er een grote investering werd gemaakt in het personage en na de game te hebben gespeeld kan ik dit dan ook niet ontkennen. De curator zorgt voor een mysterieuze wending en voelt aan als een hogere macht die alles perfect onder controle heeft. Kijk, speel en geniet!

The Curator

Multiplayer

Wat ‘Man of Medan’ tevens uniek maakt is het co-op element. En wel eentje die op twee manieren werkt.

Movie Night mode :

Hierbij kan je met een groep vrienden aan het werk. De personages worden verdeeld volgens het aantal spelers. Je kan minimum met twee en maximaal met vijf vrienden samen griezelen. In deze mode dien je de controller door te geven aan de speler die op dat moment actief is. De game werd door ons met twee spelers in deze mode getest. De game is niet al te lang, je mag op een uur of vier à vijf rekenen om het volledige spel te doorlopen. Ideaal dus voor een gezellige game-avond.

Shared Story :

Dit is de online mode waarbij je met één andere persoon de game speelt. Beiden dienen verschillende personages onder hun hoede te nemen. Weliswaar is het niet echt samenspelen. Het einddoel is natuurlijk hetzelfde: je probeert met je medespeler al je personages levend aan de eindstreep te krijgen.  Maar daar het verhaal op zich voorop staat zal je niet altijd aan het samenwerken zijn. Soms ben je op een volledig andere locatie je medespeler, zonder zelf te weten wat deze aan het doen is.  Als je partner een beslissing maakt zal je wel altijd een melding ontvangen, dan zie je het zinnetje ‘your friend is deciding’.


Geheimen

De Dark Pictures Anthology: Man of Medan bevat heel wat geheimen. Om ze allen vrij te spelen zal je de drieënzestig verstopplaatsen moeten weten te vinden.

Zo zijn er de schilderijen. Dertien in het totaal: zes met een zwarte rand, zes met een witte rand en één gouden foto. Wanneer je op eentje stuit krijg je een voorspelling te zien van wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren. Je krijgt dus mogelijke plotwendingen te zien.

Naast schilderijen verzamel je gedurende het spel ook andere geheimen, dit in de vorm van memo’s, lijken, foto’s en andere soorten intel. Deze moeten je helpen het geheim van ‘de SS Ourang Medan’ te ontrafelen. In totaal zijn er gedurende het spel zo vijftig secrets terug te vinden. Het is belangrijk te weten dat sommige van deze geheimen enkel toegankelijk zijn in de co-op mode.

Na je eerste speelsessie zijn de gespeelde hoofdstukken binnen je gekozen mode nu vrij toegankelijk. Op deze manier is het dus mogelijk om terug te gaan naar bepaalde hoofdstukken en zo de gemiste geheimen te ontdekken en je collectie te vervolledigen. Eenmaal een geheim ontdekt wordt, zal deze onmiddellijk opslaan en kun je indien gewenst zelfs onmiddellijk het hoofdstuk verlaten. Wel is het aan te raden als je een hoofdstuk opnieuw speelt te kiezen voor een nieuwe safefile en niet voor overschrijven. Want als je voor overschrijven kiest, is het niet langer mogelijk om hoofdstukken uit het reeds beëindigde verhaal te selecteren.

Man of Medan is ontworpen om te herspelen, zodat je meerdere versies van het verhaal kan beleven. Dat blijkt niet alleen uit de vele geheimen die je kan verzamelen, maar ook uit het commentaar van ‘de  Curator of stories’. Deze Curator geeft in zijn bibliotheek commentaar op je voortgang. Hij biedt je regelmatig raadselachtig hints aan en insinueert op meerdere verschillende paden / eindes.

Sommige hoofdstukken zijn in bepaalde gevallen ook nog niet vrijgespeeld, want bepaalde van deze zijn namelijk keuzeafhankelijk. Dit betekent als je opnieuw begint deze hoofdstukken slecht zichtbaar worden bij het maken van andere keuzes.


Trailer


Conclusie

‘The Dark Pictures Anthology’ zet met ‘Man of Medan’ een sterk en realistisch horrorverhaal neer, ditmaal werd het griezelverhaal gebaseerd op de legende van de SS Ourang Medan. De liefhebbers van het verhaalgenre zullen zich met deze game dan ook zeker amuseren.

De hoofdpersonages worden uiterst realistisch neergezet. Elk met hun eigen karakter, hun eigen sterktes en zwaktes, dewelke al snel aan de oppervlakte komen. Hierdoor voel je je bijna onmiddellijk met hen begaan. Het is ook deze betrokkenheid die in deze game voor een hoger spanning zorgt, want je wil echt wel de juiste keuzes maken en je wil geen enkele quicktime-event missen. Je wordt als het ware helemaal in de game gezogen.

De quicktime-events waar ik het daarnet over had bezorgden mij nu en dan wel enige frustraties. Zo verloor ik in het allerlaatste hoofdstuk nog een karakter. Dit omdat ik op een milliseconde verschil pas het noodzakelijke knopje indrukte. Samen met de wat onhandige en houterige besturing die regelmatig de kop opstak zijn dit voor mij de enige minpunten die ik in feite kan aankaarten.

Sommigen zullen de speeltijd mogelijks wat kort vinden, maar zelf vond ik het een perfecte lengte. Ideaal om eens op een gure herfst-/winteravond onder een fleece dekentje alleen of samen met je gezin of wat vrienden enkele uren te griezelen. Een speelsessie van ‘Man of Medan’ duurt  ongeveer zo’n 4 à 5 uur. Maar daarnaast is er de mogelijkheid tot replay. En deze is heel ruim want er valt nog heel wat te verzamelen. Per speelsessie kan het einde weer volledig anders lopen en zal je mogelijks nieuwe geheimen kunnen ontdekken.

Verder is ‘Man of Medan’ nog maar het begin. We hebben het namelijk over een anthologie, een verzameling van hopelijk een hele hoop zalige ‘Urban Legends’. Het is de bedoeling dat ‘Supermassive’ meerdere horrorgenres zal uitproberen. Ze gaan experimenteren en gelijktijdig luisteren naar de feedback van de community achter hen. En luisteren doet deze ontwikkelaar alvast: dat merk je met de ‘Movie Night Mode’ die in ‘Man of Medan’ toegevoegd werd.

Hopelijk gaat deze ‘Dark Pictures Anthology’ een mooie toekomst tegemoet, in 2020 mogen we alvast hun nieuwste creatie ‘Little Hope’ verwachten. Hopelijk kunnen ze de voor mij negatieve aspecten wat verminderen en dan ben ik zeker dat de score de volgende keer een stuk hoger zal liggen.

Positief

  • Grafisch prachtig in beeld gebracht
  • De curator creëert sfeer en levert een leuke meerwaarde
  • Frequente schrikmomenten die onze hartslag toch even lieten stijgen
  • Veel te verzamelen
  • Immens veel mogelijke eindes en een breed gamma aan keuzes
Negatief

  • Soms wat houterige animaties
  • Onhandige besturing van de personages
  • De quicktime-events regelmatig wat aan de snelle kant wat soms frustratie met zich meebrengt
  • Korte duur ( 4 à 5 uur ). Weliswaar kan je het verhaal op alternatieve manieren spelen om tot een ander resultaat te komen.

The Crickets score: 7,5/10

Over

Gamen is altijd een onderdeel geweest van mijn leven. Al van mijn kinderjaren was ik onmiddellijk in de wolken toen ik in het jaar 1989 kennis maakte met mijn eerste game "Tetris" op de toenmalige Game Boy. Samen met Goofy086 speelden wij al in split screen op de eerste versie van de Playstation op een kleine beeldbuis. Doorheen de jaren is er een grote evolutie ontstaan in de wereld van het gamen. Wij zijn opgegroeid, hebben een familie gesticht en we zijn vader geworden. Echter één ding is niet veranderd en dat is de liefde voor het gamen. Als de kinderen en de vrouw gaan slapen zijn, is er een grote kans dat je mijzelf en Goofy nog online kan vinden.

You may also like...