Review: Cannibal Cuisine

Ontwikkelaar: Rocket Vulture
Uitgever: Rocket Vulture
Beschikbaar op: Nintendo Switch, en PC ( Steam )
Getest op: Nintendo Switch
Cricket auteur: Blacky2210


Belgische makelij

Cannibal Cuisine werd ontwikkeld door de Belgische firma Rocket Vulture. De firma is een indie game ontwikkelingsstudio die gevestigd is in Diegem, België. Gezien de game van Belgische makelij is, waren wij dan ook zeer nieuwsgierig wat Rocker Vulture met Cannibal Cuisine aan de man zou brengen.

Om de game samen te vatten herhaal ik hier even de intro van een eerdere post:

Het recept voor succes in Cannibal Cuisine is gevarieerd: vind fruit en groente, combineer ze met vers gekookte toeristen en schotel een goddelijke delicatesse voor aan de God Hoochooboo. Natuurlijk offeren de toeristen zich niet vanzelf op,  gebruik dus als je arcadereflexen, voodoo magie en vuurspuw skills, ook handig voor de bereiding, om ze te overtuigen zonder zelf knock-out te gaan.

Monsieur Cannibal

Telkens ik de game aan het spelen ben, moet ik denken aan het liedje van “Monsieur Cannibal”. Je kent het vast wel: “MONSIEUR CANNIBALE…JE N’VEUX PAS MOURIR… MONSIEUR CANNIBALE…LAISSEZ-MOI PARTIR…” Hoe zou dat toch komen?

In Cannibal Cuisine doet je op het eerste zicht denken aan Overcooked. Weliswaar weet Cannibal zich te onderscheiden en presenteert Rocket Vulture ons een unieke game. Hoe men dit juist doet kan je hieronder verder lezen.

Het principe is simpel. De goden wensen bepaalde gerechten gepresenteerd te krijgen die grotendeels bestaan uit mensenvlees. Slacht de toeristen, bereid de gerechten en bezorg deze aan de vervolgens aan de goden. Cannibal Cuisine is speelbaar met vier personen. Gezien ik de Nintendo Switch versie heb gespeeld kon ik zeer gemakkelijk mijn JoyCon controllers opsplitsen. Hierdoor kon ik met mijn gezin aan de slag. Mijn kinderen zijn nu 11 en 9 jaar. Ze waren onmiddellijk enthousiast om samen met ons gezin het avontuur aan te gaan.

Bij de opstart kan je kiezen om de campagne of de versus mode te spelen. Beide modi zijn speelbaar met je vrienden. Wij hebben vooral de campagne gespeeld daar de versus meer bedoeld is om vlug een korte uitdaging met elkaar aan te gaan.

De campagne is opgebouwd uit een reeks levels met daarna een soort van boss battle. Iedere reeks is voorzien van een bepaald thema waardoor er voldoen variatie aanwezig is. De recepten en mogelijkheden worden ook per level aangepast. Dit zorgt voor de nodige variatie.

 

Kleurrijke kannibalen

Bij de opstart van het level moet je eerst je personage gaan kiezen. Deze is cosmetisch aanpasbaar door:

  • de kleur
  • kledij
  • voorwerpen
  • totem

Het plaatsen van je totem zorgt voor een extra vaardigheid. Zo kan je bijvoorbeeld sneller lopen, een schokgolf produceren of jezelf en medespelers kan genezen. Een goede variatie van deze totems kan je team dus enorm gaan helpen. In de praktijk hebben we ondervonden dat deze zeer welkom zijn bij de boss battles.

Na iedere level krijg je terug de mogelijkheid om je personage aan te passen. Het personaliseren is zeker nodig zodoende je kannibaal niet verward wordt met deze van een medespeler.


Het niveau ligt zeer hoog

Ik moet het toegeven. Cannibal Cuisine is zeer leuk om te spelen, maar de moeilijkheidsgraad ligt zeer hoog. De scores worden verdeeld in drie sterren. Alvorens je de level opstart zie je welke score je dient te behalen om de ster te verdienen. Ons gezin heeft vastgesteld dat dit niet zo evident was. De scores zijn zeer hoog waardoor de game zeer uitdagend is. Voor de jongere gamers is dit misschien wat te uitdagend. Moesten wij als ouders niet hebben meegespeeld, dan ben ik zeker dat de kinderen de eerste eindbaas nooit zouden hebben gehaald.

De levels zijn voorzien van pittige hindernissen waardoor je zeer geconcentreerd te werk dient te gaan. Voor je het weet val je alweer in het water of wordt je gespietst op een spijkerbed. De toeristen vechten terug waardoor de personages schade lijden. Om deze schade te herstellen, moet je gebruiken maken van een passende totem of moet je vlees gaan eten. Moreel gezien is kannibalisme niet echt een hot item voor de kinderen, maar in Cannibal Cuisine lijkt men dit op een cartooneske manier toch kindvriendelijk te houden.

De hindernissen en de hoge scores worden nog wat aangedikt met een moeilijke beheersing over de personages. Ik heb de game getest in handheld modus en gesplitste JoyCon. De gevoeligheid van de personages staat zeer hoog. Door de kleine joysticks van de Joy Con controllers maakt dit de wendbaarheid van de personages nog een stuk moeilijker. In het begin had ik wat problemen met mijn personages die uit zichzelf begonnen te bewegen. Weliswaar werd dit opgelost door een update. Als je met de JoyCons gaat spelen raad ik iedereen aan om nog eens de controllers te updaten en kalibreren.

Door de combinatie van de besturing, de levels en de score maakt dit de game zeer moeilijk. Je dient dus zeer geconcentreerd te werk te gaan. Voor de kinderen is dit niet altijd zo evident. Hierdoor hebben we dan de nodige afspraken gemaakt binnen ons team. Mama en papa voeren de technische dingen uit, terwijl de kinderen zorgen voor het koken en het vlees. Dit werd voor ons dan ook een goeie combinatie, waardoor we verder doorheen de levels geraakten. Hiermee bedoel ik dat we meestal 1 tot max 2 sterren konden behalen.

In mijn solosessies had ik het gevoel dat de moeilijkheidsgraad geen verschil uitmaakt met de multiplayersessies. De game pusht hiermee de multiplayer modus. Waarom zou ik alleen spelen als het met vier veel gemakkelijker kan?


Conclusie

Desondanks de hoge moeilijkheidsgraad van Cannibal Cuisine was de game voor ons gezin een succes. De personages, de verschillende rollen en gevarieerde levels zorgen dat je interesse aanwezig blijft voor deze game. Cannibal Cuisine kan zeker een concurrent worden van gelijkaardige games uit dit genre, mits de moeilijkheidsgraad en de controllerbedieningen wat aangepast worden.

Positief

  • Van Belgische bodem
  • Leuk voor het gezin en met vrienden
  • Mogelijk om te spelen met gesplitste Joy Con controllers
  • Te spelen met Nederlandse ondertiteling
  • Prijs/kwaliteit.
Negatief

  • Moeilijke en soms te gevoelige controls
  • Het puntenniveau ( scores ) van de sterren is te hoog gegrepen

The Crickets score: 7/10

Over

Gamen is altijd een onderdeel geweest van mijn leven. Al van mijn kinderjaren was ik onmiddellijk in de wolken toen ik in het jaar 1989 kennis maakte met mijn eerste game "Tetris" op de toenmalige Game Boy. Samen met Goofy086 speelden wij al in split screen op de eerste versie van de Playstation op een kleine beeldbuis. Doorheen de jaren is er een grote evolutie ontstaan in de wereld van het gamen. Wij zijn opgegroeid, hebben een familie gesticht en we zijn vader geworden. Echter één ding is niet veranderd en dat is de liefde voor het gamen. Als de kinderen en de vrouw gaan slapen zijn, is er een grote kans dat je mijzelf en Goofy nog online kan vinden.

You may also like...